ثبت نام رایگان کتابخانه‌های عمومی در ۲۴آبان

معاون توسعه کتابخانه‌ها و کتابخوانی نهاد با اشاره به امکان ثبت نام رایگان کتابخانه‌های عمومی سراسر کشور در ۲۴ آبان ماه گفت: عضویت در کتابخانه‌های عمومی به صورت سراسری صورت می‌گیرد و هر عضو با ثبت نام در یک کتابخانه امکان استفاده از تمام کتابخانه‌های سراسر کشور را خواهد داشت. عضویت خانوادگی در کتابخانه‌های عمومی سراسر کشور با پلکان کاهش در هزینه عضویت مواجه خواهد شد که خانواده‌های ۳ نفره، چهار نفره، پنج نفره و بیشتر می‌توانند از این امکان استفاده کنند.

رمضانی به ارائه آماری از برنامه‌های پیش‌بینی شده در استان‌های کشور به مناسبت هفته کتاب گفت: برگزاری ۱۳۶۸ مسابقه کتابخوانی، ۳۹۰۴ نشست کتاب‌خوان (۲۳۳ نشست اختصاصی، ۱۹۱۱ نشست کتابخانه‌ای، ۱۷۶۰ نشست مدرسه‌ای)، ۳۹۰ جلسه نقد و بررسی کتاب، ۲۱۸ رونمایی کتاب در کشور از مهم‌ترین اقدامات فرهنگی است که در این ایام در استان‌ها برگزار خواهد شد.

وی استفاده از ظرفیت رسانه‌ها در اطلاع‌رسانی برنامه‌های پیش‌بینی شده را یکی از رویکردهای جدی نهاد در برگزاری این دوره از هفته کتاب عنوان کرد و گفت: با ارتباط خوبی که با دوستان در صدا و سیما داریم برنامه‌های ویژه‌ای برای انعکاس فعالیت‌های در دست اجرا در هفته کتاب داریم. به این منظور پخش ویژه برنامه‌ای در روز کتاب، کتابخوانی و کتابدار در شبکه ۴ تدارک دیده شده که طی آن فعالان حوزه کتاب به ارائه گزارش عملکرد خود در این حوزه خواهند پرداخت.

معاون توسعه کتابخانه‌ها و کتابخوانی نهاد افزود: به همت اداره کل روابط عمومی و اداره کل فرهنگی نهاد مجموعه انیمیشن‌هایی با عنوان «آقا و خانم کتابدار» با محوریت کتابخانه و همچنین چند تیزر و انیمیشن دیگر با موضوع «چرا کتاب نمی‌خوانیم» تهیه شده که زمینه‌های پخش آن از رسانه ملی نیز فراهم شده است. همچنین دیدار با گروه‌های مرجع در هر استان، اهداء کتاب، برپایی نمایشگاه کتاب، اجرای زنگ مطالعه و طرح کتاب یاران در مدارس از دیگر برنامه‌های پیش‌بینی شده در هفته کتاب است که اجرای آنها در طول سال نیز ادامه خواهد داشت.

مهدی رمضانی با اشاره به همکاری موثر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در اجرای برنامه‌های هفته کتاب در نهاد، تأکید کرد: خوشبختانه امسال با مدیریت جناب آقای نیکنام حسین‌پور در شورای سیاستگذاری هفته کتاب در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، انسجام خوبی را در همکاری و فعالیت‌ها شاهد بودیم که امیدواریم با این روند هفته کتاب پرباری را شاهد باشیم.

در پایان این مراسم پوستر هفته کتاب و بزرگداشت روز کتاب، کتابخوانی و کتابدار در نهاد، با شعار «حال خوش خواندن» رونمایی شد.

+ نوشته شده در  یکشنبه بیستم آبان ۱۳۹۷ساعت 8:54  توسط شادی عاطفی مهر  | 

خواجه شمس الدین حافظ شیرازی از درخشان ترین چهره های فرهنگی ایران زمین است که قرن هاست به شخصیتی جهانی تبدیل شده و می توان او را از مشخصات اصلی شناسنامه ایران و زبان فارسی دانست.
لقب «حافظ» برای این به وی داده شد که تمامی قرآن کریم را به حافظه داشته و چون اشعارش حاکی از معنویات بوده او را لسان الغیب نیز می خوانند. ابیات دیوان حافظ برای همه مخاطبان از عالم و عامی دلنشین و برخی سروده هایش حکم ضرب المثل یافته است. برخی به دیوان او تفال می زنند و اغلب مردم در غم ها و خوشی ها سروده هایش را زمزمه می کنند.
یکی از بهترین کتاب های منتشره در سال جاری سه جلد اول از مجموعه «این کیمیای هستی» حاوی مقالات، یادداشت ها و درس گفته های استاد محمّدرضا شفیعی کدکنی است که در طول سال ها در نشریات، کتب و کلاس های دانشگاهی مطرح و ارائه کرده اند.
همچنین اگر نکته ای در کتب دیگر ایشان در موضوع مطرح شده، وجود داشته و نیز شواهد مرتبط با موضوع در اشعار و متون کهن درجای خود اضافه شده است.
مطالعه این مجموعه که حاوی نکات بی شمار معرفتی و ادبی است بی شک در روشن شدن معنی و مفهوم اشعار لسان الغیب حافظ شیرازی برای مخاطب تاثیر بسزایی خواهد داشت.
در یکی از یادداشت های جلد دوم این مجموعه به شرح واژه نمازی پرداخته شده که نشان می دهد در متون کهن نمازی و ترکیبات مرتبط با آن مثل بی نمازی و نانمازی به چه معنای زیبایی کاربرد داشته اند.
اینک بخشی از این یادداشت از صفحه ۳۴۴ جلد دوم این مجموعه:
نمازی:
«از نماز بردن» به معنی نجس کردن است. در متون کهن، «نمازی» به معنی طاهر رواج بسیار دارد و «از نماز بردن» نقطه مقابل آن است که مفهوم نجس کردن دارد. نمازِ نمازی یعنی نمازی که از هرگونه شائبه ریا و شرک خفی طاهر باشد. حافظ گفته است: «چون نیست نماز من آلوده نمازی / در میکده زان کم نشود سوز و گدازم» (دیوان ۲۲۹) و عطار، خود، تعبیر نانمازی و نمازِ نمازی و توبه نانمازی را جای دیگر دارد: «همه کار تو بازی می نماید / نمازت نانمازی می نماید - نمازت چون چنین باشد مجازی / بود اندر حقیقت نانمازی» (الاهی نامه، (۱۸۶-۱۸۷).
در اسرارنامه: تو دانی کین نمازِ نانمازی / به ریشت درخورَد، تا کی ز بازی؟ - نکردی آن نماز از بی نیازی / که می ننگ آمدت زین نانمازی» اسرارنامه صص (۱۴۶ -۲۳۰). در منطق الطیر ۳۰۱: «بار دیگر عشق بازی می کنی / توبه ای بس نانمازی می کنی» و در مصیبت نامه ۲۰۷ و ۴۰۹: «گر چو کرسی سرفرازی بایدت / ترک ملک نانمازی بایدت - ای نمازت نانمازی آمده / پاک بازی تو بازی آمده و در دیوان: «این کار ازین بسی به استی /گر توبه ماستی نمازی» (۶۴۰) . بیت ۴۲۱اسرارنامه: «چنین باید نماز ار اهلِ رازی / که تا باشد نمازِ تو نمازی» اسرارنامه (۱۰۴).

+ نوشته شده در  یکشنبه بیستم آبان ۱۳۹۷ساعت 8:43  توسط شادی عاطفی مهر  | 

+ نوشته شده در  دوشنبه هفتم آبان ۱۳۹۷ساعت 17:2  توسط شادی عاطفی مهر  | 
 

 

اربعین، چهلمین روز شهادت امام حسین (ع) است که جان خود و یارانش را فدای دین کرد. از آنجا که گرامیداشت خاطره شهید و احیاء اربعین وی، زنده نگهداشتن نام و یاد و راه اوست و زیارت، یکی از راههای یاد و احیاء خاطره است، زیارت امام حسین (ع) بویژه در روز بیستم ماه صفر که اربعین آن حضرت است، فضیلت بسیار دارد.

امام حسن عسکری (ع) در حدیثی علامتهای «مؤمن» را پنج چیز شمرده است: نماز پنجاه و یک رکعت، زیارت اربعین، انگشتر کردن در دست راست، پیشانی بر خاک نهادن و «بسم الله» را در نماز، آشکارا گفتن: «عَلاماتُ المُؤمِنِ خَمسٌ: صَلاةُ اِحدی وَ خَمسین وَ زِیارَةُ الاربَعین...» زیارت اربعین که در این روز مستحب است، در کتب دعا آمده است و به اینگونه شروع می شود: «السلامُ عَلی وَلِی اللهِ وَ حَبیبِهِ...» که این متن، از طریق صفوان جمال از امام صادق (ع) روایت شده است. زیارت دیگر آن است که جابربن عبدالله انصاری در این روز خوانده است و متن زیارت بعنوان زیارتنامه آن امام در نیمه ماه رجب نقل شده و با جمله «السلامُ عَلَیکم یا آلَ الله...» شروع می شود.

مورخان نوشته اند که جابربن عبدالله انصاری، همراه عطیه عوفی موفق شدند که در همان اولین اربعین پس از عاشورا به زیارت امام حسین (ع) نائل آیند. وی که آن هنگام نابینا شده بود، در فرات غسل کرد و خود را خوشبو ساخت و گامهای کوچک برداشت تا سر قبر حسین بن علی علیهما السلام آمد و با راهنمایی عطیه، دست روی قبر نهاد و بیهوش شد، وقتی به هوش آمد، سه بار گفت: یا حسین! سپس گفت: «حَبیبٌ لا یجیبُ حَبیبَهُ. ..» آنگاه زیارتی خواند و روی به سایر شهداء کرد و آنان را هم زیارت نمود. (فرهنگ عاشوراء، ص 203)

عبد اللّه ابن ابی یعفور می گوید: از امام صادق علیه السّلام شنیدم که به شخصی از دوستانش فرمودند:

ای فلانی! آیا به زیارت قبر امام حسین علیه السّلام می روی؟

آن شخص گفت: آری؛ من هر سه سال یا دو سال، یک مرتبه به زیارت ایشان می روم.

امام علیه السّلام در حالی که صورتشان زرد شده بود، فرمودند: آگاه باش! قسم به خدایی که معبودی غیر از او نیست، اگر او را بیشتر زیارت کنی برای تو بهتر است از آنچه که اکنون هستی!

وی عرض کرد: فدایتان شوم! یعنی اینقدر فضیلت دارد؟

حضرت فرمودند:

نَعَمْ؛ وَ اللَّهِ لَوْ أَنِّی حَدَّثْتُکمْ بِفَضْلِ زِیارَتِهِ وَ بِفَضْلِ قَبْرِهِ، لَتَرَکتُمُ الْحَجَّ رَأْساً وَ مَا حَجَّ مِنْکمْ أَحَدٌ؛ وَیحَک أَ مَا تَعْلَمُ أَنَّ اللَّهَ اتَّخَذَ [بِفَضْلِ قَبْرِهِ] کرْبَلَاءَ حَرَماً آمِناً مُبَارَکاً قَبْلَ أَنْ یتَّخِذَ مَکةَ حَرَماً؟

قالَ ابْنُ أَبِی یعْفُورٍ: فَقُلْتُ لَهُ: قَدْ فَرَضَ اللَّهُ عَلَی النَّاسِ حِجَّ الْبَیتِ وَ لَمْ یذْکرْ زِیارَةَ قَبْرِ الْحُسَینِ عَلَیْهِ السَّلامُ؟؟

فَقالَ عَلَیْهِ السَّلامُ: وَ إِنْ کانَ کذَلِک، فَإِنَّ هَذَا شَیءٌ جَعَلَهُ اللَّهُ هَکذَا، أَ مَا سَمِعْتَ قَوْلَ أَبِی أَمِیرِ الْمُوءْمِنِینَ عَلَیْهِ السَّلامُ حَیثُ یقُولُ: إِنَّ بَاطِنَ الْقَدَمِ أَحَقُّ بِالْمَسْحِ مِنْ ظَاهِرِ الْقَدَمِ وَ لَکنَّ اللَّهَ فَرَضَ هَذَا عَلَی الْعِبَادِ؛ أَ وَ مَا عَلِمْتَ أَنَّ الْمَوْقِفَ لَوْ کانَ فِی الْحَرَمِ کانَ أَفْضَلَ لِأَجْلِ الْحَرَمِ وَ لَکنَّ اللَّهَ صَنَعَ ذَلِک فِی غَیرِ الْحَرَمِ»؛

آری؛ به خدا سوگند که اگر من فضیلت زیارت امام حسین علیه السّلام و فضیلت قبرش را برای شما بگویم، به طور کلّی حجّ را ترک می کردید و هیچ یک از شما به حج نمی رفتید. مگر نمی دانی که خداوند متعال به واسطه فضیلت قبر آن حضرت، کربلا را حرم امن و مبارک قرار داد پیش از آنکه مکه را حرم امن قرار بدهد؟

ابن ابی الیعفور می گوید: عرض کردم: خداوند متعال حج و زیارت بیت اللّه را بر مردم واجب کرده؛ ولی از زیارت قبر امام حسین علیه السّلام چیزی نگفته است؟

امام صادق علیه السّلام فرمودند: آری، همین طور است؛ ولی فضیلت زیارت امام حسین علیه السّلام را نیز خداوند این گونه قرار داده است. مگر این کلام امیر الموءمنین علیه السّلام را نشنیده ای که فرمودند: ظاهراً مسح نمودن کف پا سزاوارتر است تا روی پا؛ ولی خداوند متعال مسح روی پا را بر بندگان واجب کرده است؟! و مگر نمی دانی که اگر موقف[1] در حرم بود بهتر بود؛ ولی خداوند متعال آن را در غیر حرم قرار داده است؟

+ نوشته شده در  دوشنبه هفتم آبان ۱۳۹۷ساعت 16:47  توسط شادی عاطفی مهر  |